Οι γονείς παιδιών με αναπηρία αντιμετωπίζουν έναν καθημερινό αγώνα που δύσκολα περιγράφεται. Η φροντίδα ενός παιδιού με αυξημένες και διαρκείς ανάγκες καθιστά συχνά αδύνατη τη συνέχιση της εργασίας, με αποτέλεσμα οι οικογένειες να βρίσκονται σε μόνιμη οικονομική ανασφάλεια. Ακόμα και όσοι καταφέρνουν να εργάζονται, δοκιμάζονται καθημερινά από απουσίες, έκτακτες ανάγκες και ένα εργασιακό περιβάλλον που συχνά δεν μπορεί να κατανοήσει την πραγματικότητα που βιώνουν.
Ο στόχος της 4amea είναι να δώσει φωνή, δικαιώματα και αξιοπρέπεια σε κάθε παιδί και κάθε γονέα που παλεύει καθημερινά.
Οι γονείς παιδιών με αναπηρία αντιμετωπίζουν έναν καθημερινό αγώνα που δύσκολα περιγράφεται. Η φροντίδα ενός παιδιού με αυξημένες και διαρκείς ανάγκες καθιστά συχνά αδύνατη τη συνέχιση της εργασίας, με αποτέλεσμα οι οικογένειες να βρίσκονται σε μόνιμη οικονομική ανασφάλεια.
Ακόμα και όσοι καταφέρνουν να εργάζονται, δοκιμάζονται καθημερινά από απουσίες, έκτακτες ανάγκες και ένα εργασιακό περιβάλλον που συχνά δεν μπορεί να κατανοήσει την πραγματικότητα που βιώνουν.
Χιλιάδες γονείς βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια άδικη συνθήκη και δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ασφαλιστική κάλυψη, δεν μπορούν να χτίσουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα, και συχνά αναγκάζονται να επιβιώνουν με το επίδομα του παιδιού τους — κάτι που ποτέ δεν επέλεξαν.
Χωρίς βοήθημα για τους φροντιστές και χωρίς πραγματική οικονομική ανεξαρτησία, το κράτος ουσιαστικά αφήνει αυτούς τους ανθρώπους να παλεύουν μόνοι τους, ενώ οι δαπάνες υγείας και φροντίδας αυξάνονται συνεχώς.
Ο γονέας παιδιού με αναπηρία δεν είναι άνεργος «εξ επιλογής». Είναι φροντιστής. Είναι το στήριγμα του παιδιού του 24 ώρες το 24ωρο, λειτουργώντας ως θεραπευτής, συνοδός, νοσηλευτής, οδηγός, μαγειρας και προστάτης...
Αυτός ο ιερός ρόλος δεν αναγνωρίζεται από την πολιτεία, αφήνοντας τους γονείς χωρίς δικαίωμα σε αξιοπρεπή διαβίωση, χωρίς ασφάλεια και χωρίς προοπτική σύνταξης — μια συνθήκη που επιτείνει τον φόβο για το «τι θα γίνει μετά από εμάς».
