Είμαι η Πηνελόπη Μαυρίδου, γεννήμένη και μεγαλωμένη στο Κιλκίς. Είμαι σύζυγος, μητέρα και γιαγιά, σπούδασα Στέλεχος Επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη αλλά τελικά εργάστηκα ως αιματολογική παρασκευάστρια βιοχημικού εργαστηρίου που ήταν και οι δεύτερες σπουδές μου.
Βρισκόμουν δίπλα σε ανθρώπους που χρειαζόντουσαν βοήθεια από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου ως παιδί.
Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά και στην καθημερινότητα μου είχαν οι άνθρωποι που είχαν αναπηρία, εξ’ αιτίας της παρουσίας ενός παιδικού μου φίλου με νοητική υστέρηση και μίας φίλης και συμμαθήτριας μου με κινητικά προβλήματα.
Η καθημερινή επαφή μου δημιούργησε ένα ιδιαίτερο δέσιμο ψυχής με τους φίλους «άγγελους» και εξ’ αιτίας τους συνειδητοποίσα πολύ νωρίς το πραγματικό νόημα της ζωής έτσι ώστε να καθοριστεί η μετέπειτα πορεία μου στον κόσμο των «αγγέλων» όπως συνηθίζω να λέω τους ανθρώπους με ιδιαίτερα χαρίσματα.
Από το 1982 μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου ζω στην πανέμορφη και γραφική Καστοριά όπου δραστηριοποιούμε αυστηρά εθελοντικά με «αγγέλους».
Το 2006 με μία παρέα γονέων παιδιών με αυτισμό δημιουργήσαμε την Εταιρεία Προστασίας Ατόμων με Αυτισμό Καστοριάς, όπου ήμουν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, ταμίας, υπεύθυνη εργαστηρίου και υπεύθυνη ομάδας εφήβων και ενηλίκων εθελοντικά έως το 2021, η συγκεκριμένη ομάδα παιδιών έως και σήμερα είναι κομμάτι της καρδιάς μου γι’ αυτό και άτυπα διατηρείται από εμένα με αγάπη και σεβασμό προς τα «αγγελούδια» και τους γονείς τους.
Ως εθελόντρια έκανα μαθήματα δημιουργικής απασχόλησης για πέντε χρόνια στα ΚΑΠΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, από το 2014 έως και σήμερα διδάσκω πλέξιμο με βελόνες και βελονάκι στο τμήμα πλεκτικής του Πολιτιστικού Συλλόγου «ΜΥΗΣΙΣ», ένα σύλλογο με μεγάλη παρουσία στην τοπική κοινωνία της Καστορίας που διατηρεί την παράδοση του τόπου μας και δημιουργεί ομάδες πολλών τμημάτων που τη μεταλαμπαδεύουν σε όλους.
Το 2019 έγινε το πρώτο Συνέδριο Αυτισμού στην Καστοριά και είχα τη χαρά να γνωρίσω τους ιδρυτές της 4amea αλλά και τον «εμπνευστή» της δημιουργίας της το «αγγελούδι» τους, τον αγαπημένο μου Χρηστάκο.
Η καρδιά μου σκίρτησε όταν άκουσα όλα όσα είπε ως ομιλήτρια η κα Χρονοπούλου, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο και δεν ήταν καθόλου τυχαίο που εκείνη η ομιλία έχει μείνει στη μνήμη όλων όσων ήταν εκεί.
Η σχέση μας όμως με τη Νένα τη δική μου πλέον Νένα, ξεκίνησε όταν επικοινώνησα μαζί της να τη ρωτήσω πως θα ήθελε να την προσφωνήσουμε και εκείνη είπε: «Περήφανη μητέρα παιδιού με αναπηρία», όχι ηθοποιό, όχι συγγραφέα… Μόνο «Περήφανη μητέρα παιδιού με αναπηρία».
Όταν βρέθηκα από κοντά με τον κ. Μητρόπουλο και το Χρηστάκο λάτρεψα αυτή την οικογένεια και ήθελα με κάθε τρόπο να συμπορευθούμε, όσο για το μικρό Χρήστο ήταν αυτό που λέμε «έρωτας με την πρώτη ματιά».
Γνωρίζοντας από την πρώτη στιγμή το λόγο της δημιουργίας της 4amea και το πόσο σημαντικό είναι για όλους τους γονείς το «αύριο» των παιδιών τους δίχως αυτούς, στέκομαι δίπλα σε κάθε προσπάθεια του Δικτύου και νιώθω ευλογημένη αν καταφέρω να βάλω ένα μικρό λιθαράκι και εγώ σ’ αυτό το όραμα που λέγεται “Second Family Village 4amea”.
