Ήταν Νοέμβρης του 2021, όταν κάποιος εργαζόμενος σε ίδρυμα της Θεσσαλονίκης αφήνει τον Πάρη – ένα παιδί “άγγελο” – στο πάτωμα από τα χτυπήματα που του έδωσε…
Ο ισχυρισμός ασφαλώς ήταν πως ένας άλλος «τρόφιμος» τον χτύπησε στο κεφάλι με μία παντόφλα…
Πάντα η εύκολη και πιο ευνοϊκή λύση για τους ανίκανους και τους πραγματικούς ενόχους αφού ούτε εκείνος δε μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Τότε λοιπόν, ήταν που μία άλλη μητέρα παιδιού που βρισκόταν στο ίδιο ίδρυμα ενημέρωσε τη μητέρα του Πάρη με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια για το τραγικό συμβάν με την προϋπόθεση “να μην την ανακατέψουν με αστυνομίες και με δικαστήρια”…
Μετά από μία ημέρα νοσηλείας ο Πάρης έφυγε για τον Παράδεισο, για εκεί που ανήκουν οι Άγγελοι…
Το δικαστήριο για το απάνθρωπο αυτό γεγονός διακόπηκε χθες για να συνεχιστεί τη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2024 στο Μεικτό Ορκωτό Κατερίνης.
Ίσως ο «κατηγορούμενος» δίχως ισχυρό μάρτυρα κατηγορίας να αφεθεί ελεύθερος… Και ασφαλώς θα ξανακάνει τα ίδια και σε άλλα παιδιά… Εφ’ όσον αυτός είναι ο τρόπος του, αυτή είναι η ιδιοσυγκρασία του…
Και κάπου εδώ μπαίνει το “γιατί τόσος φόβος;”
Γιατί να κρύβουμε εμείς οι ίδιες οι μητέρες την αλήθεια, που γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί είναι ο μεγαλύτερος φόβος μας, πως σήμερα είναι ο Πάρης αύριο όμως θα είναι σίγουρα ο Χρήστος.
Γιατί να μη θέλω να μπλέξω σε δικαστήρια όταν αυτά που θα περιγράψω είναι τα πραγματικά γεγονότα;
Ποιος σας έχει πείσει πως ο δικαστής όταν λέτε την αλήθεια θα σας καταδικάσει;
Ποιος σας έπεισε πως η δικαιοσύνη είναι πρόβλημα ή μπλέξιμο;
Ποιος σας έχει καλλιεργήσει τόσο ελαστική συνείδηση που ακούγατε να χτυπάνε ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα και αντί ως μητέρα να βάλετε το στήθος σας μπροστά για να το προστατεύσετε απλά αναφέρατε τα γεγονότα δίχως να επιθυμείτε “μπλεξίματα” με το νόμο…
Η αστυνομία είναι για να προστατεύει τους πολίτες και όταν την καλούμε βρίσκεται τις περισσότερες φορές εκεί…
Όταν όμως δεν την καλούμε γιατί δεν επιθυμούμε μπλεξίματα δε μπορεί να καταγράψει κανένα γεγονός…
Και ναι πολλοί θα πουν γιατί έβαλαν το παιδί σε ίδρυμα;
Μα όλα μας τα παιδιά μετά το θάνατο μας σε ίδρυμα θα καταλήξουν ακόμα να το καταλάβετε;
Εκεί τι θα γίνετε όταν δε θα υπάρχουμε εμείς να τους πάμε έστω στα δικαστήρια;
Θα σκοτώνουν ανελέητα γιατί η εισροή παιδιών στα ιδρύματα θα είναι τεράστια και όποιο παιδί φωνάζει περισσότερο θα μπαίνει στη λίστα εξόντωσης;
Το εύκολο για όλους αυτούς τους ανειδίκευτους με απολυτήριο Γυμνασίου ή Λυκείου και μάλιστα ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ όπως ήταν ο δράστης που είχε διατελέσει υπάλληλος γραφείου, υπάλληλος βιοτεχνίας ενδυμάτων και υπάλληλος τουρισμού…
Ναι καλά διαβάζετε ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ βρέθηκε σε ίδρυμα αποκατάστασης να φροντίζει παιδιά ΑΓΓΕΛΟΥΣ και εννοείται πως δεν είχε ιδέα από ειδική μεταχείριση, από φροντίδα ανθρώπων ΑμεΑ, από ειδική αγωγή συμπεριφοράς πρωτίστως…
Όμως είχε δικαίωμα να φροντίζει τα παιδιά μας… Γιατί είπαμε, σήμερα ο Πάρης αύριο ο Χρήστος, και μεθαύριο το δικό σας παιδί ή ακόμα και εμείς οι ίδιοι.
Γι’ αυτό ας μην κλείνουμε τα μάτια στους κακοποιητές των παιδιών μας ξεκινώντας από όσους προσλαμβάνουν ακατάλληλους ανθρώπους για να πλαισιώνουν τέτοιου είδους δομές.
Τα παιδιά μας δε θέλουν κολαστήρια, θέλουν αγάπη και φροντίδα, αν δεν είστε ικανοί να την προσφέρετε να αλλάξετε επάγγελμα, ασχοληθείτε με αντικείμενα και όχι με ψυχές.
Υπεύθυνοι για τη “δολοφονία” του Πάρη είναι όλοι όσοι έκλεισαν τα αυτιά τους, το στόμα τους και τα μάτια τους μπροστά στο έγκλημα και προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμα να το συγκαλύψουν.
Όπως και όσοι διοικούν ψυχές γεμάτοι ανικανότητα, δίχως ίχνος ευθύνης και ανθρωπιάς.
Τα ιδρύματα που φιλοξενούν ανθρώπους δεν είναι απλές επιχειρήσεις κέρδους, ούτε αποθήκες ψυχών…
Είναι καταφύγια ασθένειας που αν αντιμετωπιστεί σωστά τότε όλα θα κυλούν ομαλά… Το δικαιούνται οι άνθρωποι, όλοι οι άνθρωποι.
Η συνταγή απαιτεί ελάχιστα αλλά πανάκριβα και δυσεύρετα υλικά.
Αγάπη προς το συνάνθρωπο, σεβασμό στην υπόσταση και στην αξιοπρέπεια του, γνώσεις του αντικειμένου, ευθύνη των χειρισμών και των πράξεων όσων ασχολούνται με τους ασθενείς που αδυνατούν να χειριστούν συναισθήματα.
Με λίγα λόγια αν δεν είσαι “άνθρωπος” μην πλησιάζεις “αγγελούδια”… Δεν πρόκειται να τα αντέξεις…
Οι “άνθρωποι” δεν κλωτσάνε κανέναν Πάρη όταν βρίσκεται στο πάτωμα με μανία σε όλο το σώμα και στο κεφάλι…
Δεν υποστηρίζουν πως όλα αυτά προκλήθηκαν από μία πλαστική παντόφλα…
Και ασφαλώς όταν είσαι “άνθρωπος” δε φοβάσαι μήπως “μπλέξεις” όταν λες την αλήθεια…
Όταν είσαι “ΆΝΘΡΩΠΟΣ” δε μπορείς να κοιμηθείς ξανά αν δεν έχεις πει την αλήθεια για την κατάληξη του παιδιού…
