Η Εύβοια θα πει την τελευταία λέξη για τις πυρκαγιές… Οι Ευβοιώτες θα βγάλουν το οριστικό διάγγελμα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on email
Share on print

Το μεγάλο παράπονο των κατοίκων είναι πως η Εύβοια κάηκε γιατί δεν υπήρχε κρατική υποδομή…

Η φωτιά μπορεί να κάψει τα πάντα, εκτός από τις ανθρώπινες ψυχές, αυτές όχι μόνο δεν τις καίει αλλά τις πυρώνει τόσο δυνατά που ο πόνος τους δημιουργεί αναζοπυρώσεις ολοκαυτώματος.

Η Έυβοια καταστράφηκε, τόση ομορφιά, τόσα δάση, τόσες επιχειρήσεις, κάηκαν όλα, σπίτια, ξενοδοχεία, μαγαζιά, φυτείες, ζώα, μελίσσια και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Η καταστροφή της Εύβοιας είναι μία οδυνηρή πραγματικότητα που πονάει κάθε Έλληνα, η ομορφιά αυτού του τόπου ήταν ζηλευτή, οι κάτοικοι της περιοχής, είναι άνθρωποι “ψημένοι” στη σκληρή δουλειά, και αγαπούν πολύ τον τόπο τους. Έχουν μάθει να εργάζονται με αγάπη και αυταπάρνηση πάνω στις δύσκολες δουλειές που απαιτεί ένας τόπος γεμάτος δάση και πράσινο.

Το μεγάλο παράπονο όλων των ανθρώπων που γνωρίζουν καλά το δάσος και τις ανάγκες του είναι η απομάκρυνση των δασοφυλάκων.

Πρόκειται για μία απόφαση που αποδείχτηκε εγκληματική.

Οι δασοφύλακες δεν φυλούσαν μόνο τα δάση, όπως νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά τα καθάριζαν από τα ξερόκλαδα και τα φυλλώματα που δημιουργούνταν έτσι ώστε να υπάρχει προσβασιμότητα σε κάθε περίπτωση ανάγκης ανάμεσα από τα δέντρα, ειδικά σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Δεν είναι δυνατό να έχεις τόσα δάση στην Ελλάδα, σε μία χώρα με βλάστηση και καλλιέργειες και να απολύεις τους δασοφύλακες, όλο αυτό το πράσινο ποιος θα το φροντίσει; Ποιός θα το προστατεύσει; Ποιός θα ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές για τις ανάγκες της κάθε δασικής περιοχής;

Ο κανένας προφανώς, γιατί το δάσος δε μπορεί να υποστηρικτεί με τηλε-εργασία… Και τα δένδρα δεν κινδυνεύουν από κανένα ιό.

Η ανυπαρξία δασοφυλάκων δυστυχώς έχουν κάνει τα δάση μας να είναι πλέον δύσβατα και επικίνδυνα να πάρουν φωτιά ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Η ιστορία όμως αποδεικνύει πως τα δάση μας κινδυνεύουν από ανεπαρκή φροντίδα, και από κακές προθέσεις απ’ όποιον και να προέρχονται.

Η έκταση που θα πάρει η καταστροφή της Εύβοιας θα μας οδηγήσει σε “νέα τάξη πραγμάτων” μέσα στην ίδια μας τη χώρα, και τελικά αυτό ίσως από κάπου να έπρεπε να αρχίσει γιατί πόσα να αντέξει και αυτή η Ελλάδα;

Πόσο στον αυτόματο να πηγαίνει;

Πόσο να εμπιστεύεται ανθρώπους δίχως γνώση, δίχως πρόγραμμα, δίχως όραμα, δίχως επιβολή;

Και δε μιλάω για την τωρινή κυβέρνηση αλλά για όλες τους μαζί, μιλάω και για εμάς τους ίδιους, γιατί όλοι αγαπάμε τα ρουσφέτια και όλοι θέλουμε να κάνουμε ανενόχλητοι τη δουλίτσα μας δίχως ελέγχους και ευθύνες, δίχως νοιάξιμο για το “αύριο”.

Στο τέλος όμως ξυρίζουν το γαμπρό και το τέλος έχει συνήθως δόντια και πυρινες γλώσσες, και έρχεται το ρημάδι εκεί που δεν το περιμένεις, πάντα σε βρίσκει χαλαρό στη θάλασσα και σ’ αφήνει μόνο με το αλατισμένο μαγιώ σου… Γυμνό και ανίκανο να αντιδράσεις.

Στην Ελλάδα που όλοι αγαπάμε το “ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο ποπός μας”, που δεν κοιτάμε το αύριο γιατί αυτό ήταν προνόμιο της προηγούμενης γενιάς που δεν είχε κινητά τηλέφωνα να χαζολογάει όλη την ημέρα αλλά δούλευε νυχθημερών για να έχει ένα κεραμμύδι στο κεφάλι του,  στην Ελλάδα που όλοι μάθαμε να χρωστάμε στις τράπεζες και το θεωρούμε απολύτως φυσικό, όπως φυσικό θεωρούμε να πηγαίνουμε διακοπές με δανεικά γιατί πρέπει να “χαλαρώσουμε”, στην Ελλάδα του φρέντο καπουτσίνο και του delivery, που ξεχάσαμε να μαγειρεύουμε και όποια μαγειρεύει πια είναι ή μπανάλ ή περιζήτητη νύφη, πως περιμένουμε να έχουμε πρόγραμμα αφού κανένας μας δε θέλει να μπει μέσα σ’ αυτό;

Πως περιμένουμε να έχουμε εκπαιδευμένο προσωπικό όταν δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος εκεί ψηλά που τους έχουμε βάλει και τους καμαρώνουμε που να θέλει να εκπαιδεύσει άπαντες;

Από τους επαγγελματίες μέχρι και τους εθελοντές μέχρι και τους πολίτες εφ’ όσον αυτό το απαιτούν οι συνθήκες διαβίωσης τους;

Αποθεώνουμε όλοι τους πυροσβέστες του εξωτερικού αφού πρώτα μας βγήκαν τα μάτια έξω από τα σύγχρονα μέσα που διαθέτουν. Που τα έχει ξαναδεί η Ελλάδα αυτά τα υπερσύγχρονα μέσα πυρόσβεσης; Οι δικοί μας οι φουκαριάρηδες αντιμετωπίζουν τη φωτιά με μάσκες χειρουργείου !!!

Αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα, οι Έλληνες εθελοντές και οι πυροσβέστες δίνουν άνιση μάχη με τη φωτιά δίχως εξοπλισμό, φορώντας μάσκες χειρουργείου απλές, ναι ξέρω αυτή κι αν είναι είδηση ντροπής…

Κινδυνεύουν ανά πάσα ώρα και στιγμή να πάρουν φωτιά στο πρόσωπο και να δηλητηριαστούν από τις αναθυμιάσεις, αλλά κατά τ’ άλλα είμαστε Ευρώπη.

Θαυμάζουμε τους ξένους πυροσβέστες και πολύ καλά κάνουμε αναρωτηθήκαμε όμως τι εκπαίδευση πήραν; Τι οχήματα έχουν; Τι στολές πυροπροστασίας φοράνε; Πόσα εχέγγυα τους δόθηκαν;ν Τι μισθούς παίρνουν; Πόσα μέσα διαθέτουν για να κάνουν τη δουλειά τους σωστά; Που ξεκουράζονται και πόσες ώρες δουλεύουν;

Τα δικά μας παλληκάρια δεν έχουν μάσκες… Παλεύουν με μάσκες χειρουργείου, και δεν ντρεπόσαστε, φέρτε μάσκες στους Έλληνες Πυροσβέστες που κινδυνεύουν να καούν ολοσχερώς, και δεν ντρέπεστε, φέρτε γυαλιά στα παιδιά που δε βλέπουν από τη φωτιά.

Πάρτε κανένα Πυροσβεστικό όχημα της προκοπής που είναι πανάρχαια και καίνε κάρβουνο, και αφήστε τις δηλώσεις στα κανάλια, ας δούμε από σήμερα μία είδηση για αγορά του Πυροσβεστικού εξοπλισμού που αξίζει στη χώρα μας.

Κρίμα, κρίμα για την Ελληνική ψυχή, για τις ικανότητές μας, για την επιθυμία μας για γνώση και εξέλιξη, κρίμα που έχουμε μυαλά γεμάτα ικανότητα, άνδρες γεμάτους δύναμισμό και θέληση και εμείς τους πάμε στον πόλεμο με σφεντόνα, οι Έλληνες ότι καταφέρνουν εδώ και αιώνες το κάνουν μόνο με την ψυχή τους γιατί κανένας δεν τους προσέφερε τα μέσα που τους αξίζουν, το ίδιο συνέβη και τώρα, και ναι να δοθούν εύσημα σε όλους αλλά εμείς εδώ στην Ελλαδίτσα στην κατακαμμένη πια Ελλαδίτσα θα παραμείνουμε μαζί σας, και πρέπει να μας αγαπήσετε κύριοι και να μας φροντίσετε εξ’ ολοκλήρου γιατί εμάς, μόνο εμάς έχετε, εκτός αν δε μας θέλετε…

Έχετε εκτεθεί ανεπανόρθωτα στα μάτια και στη συνείδηση των Ελλήνων με αυτές τις ανοχές σας, και δεν πρόκειται για πολιτικά τερτίπια αλλά για παράπονα και πόνο, όλοι μας νιώθουμε πως κινδυνεύουμε και ο κάθε ένας από εμάς όσο εσείς μένετε άπραγοι μπορεί να υποθέσει ότι θέλει.

Η απάντηση και η λύση βρίσκεται στα δικά σας χέρια και μόνο όσο ακόμα έχετε την εξουσία να το κάνετε…

Προστατεύστε μας, εμπιστευθήκαμε εσάς, όχι ανίκανους, εσάς …

Δώστε μας μία ανάσα οξυγόνου, εσείς τώρα που τα δάση μας δεν μπορούν να το κάνουν.

Αποδείξτε μας πως δεν κάναμε λάθος επιλογή, πως είσαστε μαζί μας και πως δεν πρέπει να φοβόμαστε πως κινδυνεύουμε μέσα στην ίδια μας τη χώρα, τώρα το έχουμε ανάγκη πιο πολύ από ποτέ.

Οι φωτιές έκαψαν όλη σχεδόν την Ελλάδα μας, τον τόπο μας, σημείο σημείο μας ξεκλήρισαν… Τα δάκρυα έχουν στερέψει πια γιατί η οργή έχει πάρει τη θέση τους, η Εύβοια καίγεται για 8η ημέρα, η φωτιά θα σταματήσει στη θάλασσα, πάει και το Πευκί…

Τι να μαζέψετε και πόσο;

Τι να δώσετε σε τόσες χιλιάδες κόσμο, που θα μείνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δίχως νοικοκυριό; Τι να πρωτομαζευτεί; Η ατμόσφαιρα έχει γεμίσει δηλητήριο, οι θάλασσα είναι γεμμάτη κατακαϊδια, που θα μολύνουν όσους κολυμπάνε, μιλάμε για βιβλική καταστροφή και το μόνο που ακούγεται είναι πως δε χάθηκαν ανθρώπινες ζωές…

Να ρωτήσετε όμως όλους αυτούς που έμειναν ζωντανοί, πόσο ζωντανοί νιώθουν, όπως επίσης αν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς και πότε προβλέπετε…

Ρωτήστε κάποιον που είναι πενήντα ετών και ψυχικά ράκος με τι κουράγια θα ξαναστήσει τη ζωή του, πόσα χρόνια άραγε να του πάρει να ξαναφτιάξει τη ζωή που είχε πάππου προς πάππου;

Ποιον κοροϊδεύετε; Γιατί τους πονεμένους δεν μπορείτε… Η καταστροφή και η εγκατάλειψη και να θέλει να τους αποκοιμίσει με υποσχέσεις δεν μπορεί, έχουν κάτω τα φτερά γιατί βρίσκονται σε σοκ… Σε λίγο όμως και μάλιστα σε πολύ λίγο, θα βρίσκεστε όλοι εσείς σε σοκ…

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αγκαλιάστε τον κόσμο, βοηθήστε, στηρίξτε, γιατί καιγόσαστε…

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους ακριβώς όσο σκληρά είναι, πρέπει να κατανοήσετε πως η “Εύβοια θα βγάλει το τελευταίο διάγγελμα”, η τελευταία λέξη της ανήκει,  γιατί είπαμε η φωτιά μπορεί να κάψει τα πάντα, εκτός από τις ανθρώπινες ψυχές, αυτές όχι μόνο δεν τις καίει αλλά τις πυρώνει τόσο δυνατά που ο πόνος τους δημιουργεί αναζοπυρώσεις ολοκαυτώματος…

 

Νένα Χρονοπούλου – Μητροπούλου

Ο χώρος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη εμπειρία πλοήγησης στον χώρο μας.
Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στην πολιτική απορρήτου.
Σας ευχαριστούμε!